วันนี้ผม Demo program ExCraftxp เจอคำถาม ของลูกค้า ว่าไอ้โปรแกรม Excraftxp มันคืออะไร.. เคยไหมครับที่ มี ของอะไรสักอย่าง ที่ไม่สามารถ จะให้คำจำกัดความ ว่ามันคืออะไร ประมาณเหมือน ๆ ยาครอบจักรวาล (เกินไปไหมเนี่ย) การขายของที่ดี คุณจะต้องบอกได้ ว่าสินค้าของคุณคืออะไร และมีคุณประโยชน์ด้านไหนอย่างโดดเด่น.. สินค้าดี แพ็คเกจสวยโดดเด่น นำเสนอได้อย่างน่าตื่นตา ตื่นใจ ออกไปในวงกว้าง (หรือตรงกลุ่มเป้าหมาย) รับรอง.. "เอาช้างมาหยุดก็ไม่อยู่" เฮ้อ ทุกอย่างผมก็รู้นะ แต่การให้คำจำกัด ความของ ExCraftxp นี่มันยากเกินคำบรรยายจริง ๆ
เท้าความตั้งแต่เมื่อประมาณ 5 ปี ที่ผ่านมา ผมทำ/สอน การทำรายงาน บน Excel ค่อนข้างมาก รายงานอะไร ๆ ก็เอามาทำบน Excel โดยใช้ความสามารถของ Pivot table เป็นหลัก ตอนหลัง ๆ เลยคิดว่าเราน่าจะเขียนโปรแกรม บน Excel เพื่อสร้างรายงาน แบบต่าง ๆ โดยที่ ผู้ใช้ต้องปรับเปลี่ยน (Config report) ได้เอง น่าจะดี (ตามความคิดผมขณะนั้น) จากนั้นก็บรรจงเขียน มาประมาณ 1 ปี ผลปรากฏว่า... แหะ ๆ เละ ครับ ยิ่งเขียนให้ ยืดหยุ่น เท่าไร ก็ยิ่ง Error เท่านั้น จนต้องพับโครงการเก็บไป พักใหญ่ ๆ พอตอนหลังมาก็เลย เริ่มกล่อมคุณสาธิต (Scraft) โดยโม้ถึงเรื่องโปรแกรม ว่าถ้าเขียนได้ นะ "จะขายได้เงินเยอะแน่ ๆ " เพราะในตลาดไม่มีใครทำได้ถึง (ตาม Spec ที่ผมวางไว้) ไม่รู้ว่า คุณสาธิต แก หวังรวย หรือ "หลงคารม" ผม กันแน่ แต่เท่าที่รู้ว่า อีกไม่นาน ก็มี ExCraftxp คลอดออกมา นอกจากความสามารถที่ผม ออกแบบแล้ว โปรแกรมยังมีความสามารถ ที่เกินกว่าที่คาดไปมาก จนยากที่ผมจะให้คำจำกัดความสามารถ ของมันได้อย่างแน่นอน รู้แต่ว่าถ้าต้องขาย ผมต้องไป Demo ให้ดู ทุกราย.. สรุป ผมจะบอกว่า สาเหตุ ที่ Excraftxp ขายได้ยาก ต้องโทษโปรแกรมเมอร์ นะครับ เหมือนภาษาวัยรุ่น ว่า "มันดีเกินไป" 555
ฟังแล้วทำให้นึกถึง ใครหลาย ๆ คน ที่เคยผ่านเข้ามาใน Adm แล้วก็ผ่านไป บางคนก็ 1 ปี บางคนก็ 2 ปี, บ้างก็นานกว่านั้น บ้างก็สั้นกว่านั้น ยิ่งไปย้อนดู รูปอัลบั้ม เก่า ๆ ที่เคยถ่ายไว้...... นึกแล้วใจหายครับ เหมือนทุกเรื่อง เพิ่งผ่านไป ทุกอย่างยังคงอยู่ในความทรงจำ (อันเหลือน้อยเต็มที) ไม่ว่าเรื่องดี ๆ เรื่องร้าย เรื่องราวต่าง ๆ ทุกเรื่องทุกตอน ที่เคยผ่านมา และผ่านไป ทุกอย่าง เป็นเรื่องธรรมดาของธรรมชาติ ไม่ว่า ฝนตก, ฟ้าร้อง, แดดออก "มันผ่านมา แล้วมันก็ผ่านไป" ไม่มีอะไร คงทนถาวร .... รู้ว่าคนเราไม่ควรยึดติดกับสิ่งใด ๆ แต่บางครั้ง ระยะเวลาบางช่วงบางตอน อดทำให้เราคิดไม่ได้เขาไปส่วนหนึ่งของเรา เหมือนเป็นแขน ขา หลงลืมไปบ้างว่าสักวัน เราคงต้องจากกัน.. ผมเคยคิดเสมอ ทุกครั้งที่เราไปทำกิจกรรมร่วมกัน ไม่ว่าท่องเที่ยวไตรมาส หรือกิจกรรมอื่นใด ก็ดี หลังจากจะจบงาน อยากร้องเพลง สามัคคีชุมนุม.. แต่ไม่เคยได้ทำสักที (ได้แต่รี ๆ รอ ๆ ) ว่าเอาไว้คราวหน้าก็ได้ เรายังไปกันอีกนาน .. แล้ววันหนึ่งก็มาถึง โดยที่ผมยังไม่ได้ทำในสิ่งที่ตั้งใจ.. นึกแล้ว รู้สึกเสียใจครับ ฝากถึงทุกคน อยากทำอะไร ให้รีบทำ เวลาไม่เคยคอยใคร (คำพูดเชย ๆที่เคยฟังมานานแต่ไม่เคยไม่ซึ้งใจเท่าตอนนี้เลย)
ขับรถกลับบ้านวันนี้ วิทยุแว่ว เสียงเพลง
ก่อนจากกัน...ขอสัญญาฝากประทับตรึงตรา จนกว่า จะพบกันใหม่โบกมืออำลา สัญญาด้วยหัวใจเพราะความรัก ติดตรึงห่วงใยด้วยใจ ผูกพันมั่นคง...ด้วยความดี นั้นฝังตรึงจากไปแล้วคำนึง ตรึงประทับดวงใจอย่าได้ลืมเลือน สัญญากันไว้อย่างไรขอให้เรามั่นคงจิตใจก้าวไปสรรค์สร้างความดี...*โอ้เพื่อนเอ๋ย เคยร่วมสนุกกันมาแต่เวลา ต้องพาให้เราจากกันไม่นานหรอกหนา เราคงได้มาพบกันไม่มีสิ่งใดขวางกั้น เพราะเรามั่นในสัญญาหากแผ่นดิน ไม่ฝังกายจะสุขจะทุกข์เพียงใด น้อมกายยิ้มสู้ฟันฝ่าร้อยรัดดวงใจ มั่นในคำสัญญาสร้างสรรค์เพื่อมวลประชานี่คือสัญญาของเรา ....
เอาวะ ร้องคนเดียวย้อนหลังก่อนก็ได้ (ทุกคนที่จากไปก็ยังไม่ ตายไปจากกันซะหน่อย)
ขออนุญาติ ร้องดัง ๆ ให้ทุกคนที่เคยรู้จักที่ ADm
1.. 2... 3..
พวกเราเหล่ามาชุมนุมต่างกุมใจรักสมัครสมานล้วนมิตรจิตชื่นบานสราญเริงอยู่ทุกผู้ทุกนาม* อันความกลมเกลียวนั่นเป็นใจเดียวประเสริฐศรีทุกสิ่งประสงค์จงใจจักเสร็จสมได้ด้วยสามัคคี..ที่หนักก็จักเบาคลายที่อันตรายก็ขจัดขัดขวางสนองพระเดชบ่จางกตเวทิคุณพระกรุณา(*)สามัคคีนี่แหละล้ำเลิศจักชูชาติเชิดพระศาสนาสยามรัฐจักวัฒนา-ปรากฏเกียรติฟุ้งเฟื่องกระเดื่องแดนดิน
ขออนุญาติ A27 เจ้าของวลี "ขออนุญาติ คิดถึง ADm ทุกคนครับ"