รอยทางที่ผ่านมา.

ทุกอย่างบนโลกนี้ ย่อมต้องมีที่มา และมีที่จะไป

ฉันมาจากไหน และฉันจะไปไหน

แสงไฟจากความฝัน ช่วยนำทางฉันที

บางทีก็วูบไหว บางทีอะไร ๆ ก็ไม่เป็นดังฝัน

บางหนฉันก็ไม่ต้องการมัน แต่คงต้องผ่านพบเจอ

ที่ร้ายก็เคยมี ที่ดีดี ก็พบพาน ผ่านอยู่เสมอ ๆ

ลัมบ้างลุกบ้าง หกล้มครวญคราญละเมอ

เผลอ ๆ บางครั้งอยากย้อนเวลากลับไป

เคยฟังว่า ทำอะไรต้องเดินหน้า

แต่บางครั้ง มันเหนื่อยล้า เหมือนเกินกว่าจะทนไหว

บางเวลา หันซ้าย หันขวา เหมือนว่าไม่เห็นใคร

มีคนทัก มาไวไว ไม่มีอะไรแน่นอน

ทุกคนต้องเรียนรู้เพื่อจะอยู่..  

ผู้รู้ สั่งและสอน  

อย่าโทษฟ้า โทษดิน อย่าอาวรณ์  

ไม่มีอะไรแน่นอน ผ่านมา แล้วผ่านไป  

เก็บเศษ เศษ ของวันเวลา ที่กำลังผ่าน  

เก็บเศษเสี้ยว ของวันวาน และวันไหนไหน  

เปรียบเทียบอดีต คาดการณ์อนาคต แล้วเดินไป  

พร้อมประสบการณ์ใหม่ ๆ และกำลังใจที่กลับมา

10/3/50