เมื่อก่อนตอนผมทำงานอยู่บริษัทฯ ผมเคยสงสัยตัวเอง ว่าทำไม ผมไม่ชอบทำงาน แต่ชอบคิด คิดโน่นคิดนี่ คิดว่ายังไง งานที่ทำอยู่ จะไม่ต้องทำ หรือ ทำน้อย ๆ ให้ได้งานเท่าเดิม หาวิธีพลิกแพลง หรือลดขั้นตอนเสมอ ๆ ช่วงตอนที่ยังคิดไม่ออก โดนเจ้านายดุประจำ ว่าอู้บ้าง ขี้เกียจบ้าง แต่พอ ผมคิดหาวิธีได้ กลับได้รับคำชม แทน ว่าเอ่อ ความคิดเอ็งดี และในบางครั้งบางที ผมก็อดคิด ไม่ได้ว่า ทำไมแผนกนั้น ไม่ทำงานอย่างนั้น อย่างนี้มันน่าจะดี กว่าเก่า ชอบที่จะเปลี่ยนแปลง ไปเรื่อย ๆ ไม่ชอบทำแบบเดิม ๆ หลายคนว่าผมแปลก ๆ (ผมก็คิดว่ายังนั้น) นั้นเป็นเหตุผลหนึ่งที่ ผมเปลี่ยนที่ทำงานบ่อย มาก งานอะไรที่จำเจ, น่าเบื่อหน่าย ผมไม่ค่อยอยากทำ ยังคิดว่าตัวเองคงเป็นคนประเภท จับจด ทำอะไรไม่ต่อเนื่อง เคยนึกเบื่อ ๆ ตัวเอง เหมือนกัน ว่าต่อไปจะทำอะไรกิน เปลียนงานบ่อยแบบนี้ ต่อไปแก่ตัวจะทำยังไง
จนวันหนึ่ง ถึงวันที่เป็นจุดเปลี่ยน อนาคตผมไปอย่างถาวร วันที่ผมไปโรงงานกับที่ปรึกษา บริษัทฯ ที่ผมทำงานอยู่ ที่ปรึกษาที่ไปด้วย เป็นโปรแกรมเมอร์ กำลังเขียนโปรแกรมเกี่ยวกับการผลิต ของโรงงาน ซึ่งผมตอนนั้นทำหน้าที่พนักงานบัญชี แต่จำไม่ได้ว่าได้ไปโรงงานกับเขาทำไม ขณะที่ผมกำลังนั่งดู สายการผลิตของโรงงานนั้น สักพักใหญ่ ผมก็บอก ในสิ่งที่ผมคิด ว่าน่าจะทำยังงั้น ยังนี้ แบบคนช่างฝันและจินตนาการ ไปเรื่อย ๆ ซึ่งที่ปรึกษา ของบริษัทฯ ผม หลังรับฟังแล้วบอกว่า คุณไม่น่าจะทำงานแบบนี้ งานที่คุณน่าทำคือ Implement ซึ่งในวันนั้น ผม ไม่เคยได้ยินคำนี้มาก่อนในชีวิต กลับจากโรงงานวันนั้น ไม่นานชีวิตผมก็เปลี่ยนแปลงไป อย่างสิ้นเชิง ผมเข้าใจตัวผม รับรู้ถึงสิ่งที่ผมมี ... และผมก็ตั้งธงให้ชีวิต .. เวลาผ่านมา สิบกว่าปี ผมเดินทางตามแนวทางนั้น มาอย่างตั้งใจ บางครั้งมีออกนอกเส้นทางบ้าง เลี้ยวไปที่อื่น บ้าง ... แต่ผมยังจำจุดหมายผมได้ดี ที่ต้องแวะ หรือ เลี้ยว บ้างนั้น เหตุผลเดียวที่ผมทำคือ .. เพื่อปาก และท้องที่หิว
ตอนนี้ผม กลับสู่เส้นทางที่ผมมุ่งหวังแล้วครับ กำลังค่อย ๆ เร่งเครื่อง อย่างช้า ๆ ...
หมายเหตุ
ถึงคู่แข่งครับ รอผมด้วย ... ผมกำลังมา
ถึงลูกค้าครับ คุณมีทางเลือก ... ผมทำอะไรให้คุณได้มากมาย
ถึงเพื่อนๆ ผู้สนับสนุน เราจะไปด้วยกัน ..
ถึงน้อง ๆ ทีมงาน ขอบคุณที่เรายังอยู่ด้วยกัน ...
ถึงผู้ทุกท่านที่ผ่านมาในชีวิต .. ขอบคุณครับสำหรับทุกเรื่องที่ผ่านมา
ขอโทษ/ขออภัย ที่ผมเคยทำอะไรผิดพลาดมาในชีวิต ไม่ว่าตั้งใจหรือไม่ก็ตาม
ถึงทุก ๆ คน .. อย่ายอมแพ้ครับ หาตนเองให้เจอ อยู่กับสิ่งที่เราเป็น
สวัสดีปี ใหม่ 2551 ล่วงหน้า ครับ
จนวันหนึ่ง ถึงวันที่เป็นจุดเปลี่ยน อนาคตผมไปอย่างถาวร วันที่ผมไปโรงงานกับที่ปรึกษา บริษัทฯ ที่ผมทำงานอยู่ ที่ปรึกษาที่ไปด้วย เป็นโปรแกรมเมอร์ กำลังเขียนโปรแกรมเกี่ยวกับการผลิต ของโรงงาน ซึ่งผมตอนนั้นทำหน้าที่พนักงานบัญชี แต่จำไม่ได้ว่าได้ไปโรงงานกับเขาทำไม ขณะที่ผมกำลังนั่งดู สายการผลิตของโรงงานนั้น สักพักใหญ่ ผมก็บอก ในสิ่งที่ผมคิด ว่าน่าจะทำยังงั้น ยังนี้ แบบคนช่างฝันและจินตนาการ ไปเรื่อย ๆ ซึ่งที่ปรึกษา ของบริษัทฯ ผม หลังรับฟังแล้วบอกว่า คุณไม่น่าจะทำงานแบบนี้ งานที่คุณน่าทำคือ Implement ซึ่งในวันนั้น ผม ไม่เคยได้ยินคำนี้มาก่อนในชีวิต กลับจากโรงงานวันนั้น ไม่นานชีวิตผมก็เปลี่ยนแปลงไป อย่างสิ้นเชิง ผมเข้าใจตัวผม รับรู้ถึงสิ่งที่ผมมี ... และผมก็ตั้งธงให้ชีวิต .. เวลาผ่านมา สิบกว่าปี ผมเดินทางตามแนวทางนั้น มาอย่างตั้งใจ บางครั้งมีออกนอกเส้นทางบ้าง เลี้ยวไปที่อื่น บ้าง ... แต่ผมยังจำจุดหมายผมได้ดี ที่ต้องแวะ หรือ เลี้ยว บ้างนั้น เหตุผลเดียวที่ผมทำคือ .. เพื่อปาก และท้องที่หิว
ตอนนี้ผม กลับสู่เส้นทางที่ผมมุ่งหวังแล้วครับ กำลังค่อย ๆ เร่งเครื่อง อย่างช้า ๆ ...
หมายเหตุ
ถึงคู่แข่งครับ รอผมด้วย ... ผมกำลังมา
ถึงลูกค้าครับ คุณมีทางเลือก ... ผมทำอะไรให้คุณได้มากมาย
ถึงเพื่อนๆ ผู้สนับสนุน เราจะไปด้วยกัน ..
ถึงน้อง ๆ ทีมงาน ขอบคุณที่เรายังอยู่ด้วยกัน ...
ถึงผู้ทุกท่านที่ผ่านมาในชีวิต .. ขอบคุณครับสำหรับทุกเรื่องที่ผ่านมา
ขอโทษ/ขออภัย ที่ผมเคยทำอะไรผิดพลาดมาในชีวิต ไม่ว่าตั้งใจหรือไม่ก็ตาม
ถึงทุก ๆ คน .. อย่ายอมแพ้ครับ หาตนเองให้เจอ อยู่กับสิ่งที่เราเป็น
สวัสดีปี ใหม่ 2551 ล่วงหน้า ครับ